طبقه بندی شده توسط عملکرد ماشین
با توجه به عملکردهای دستگاه ، می توان الکتروکاردیوگرافی را به یک الکتروکاردیوگرافی معمولی با ردیابی گرافیکی (الکتروکاردیوگرافی آنالوگ) و یک الکتروکاردیوگرافی با ردیابی گرافیکی و تجزیه و تحلیل و تشخیص (الکتروکاردیوگرافی هوشمند دیجیتال) تقسیم کرد.
طبقه بندی توسط ضبط کننده
ضبط کننده عنصر ردیابی الکتروکاردیوگرافی است. برای دستگاه های الکتروکاردیوگرافی آنالوگ ، ضبط کننده های مورد استفاده در روزهای اولیه بیشتر ضبط کننده های کویل متحرک با فنرهای دیسکی بودند که به گشتاور صفر باز می گشتند. پس از دهه 1990 ، بیشتر از ضبط کننده های بازخورد موقعیت استفاده می شد. برای دستگاه الکتروکاردیوگرافی دیجیتال ، ضبط کننده یک چاپگر حرارتی یا ماتریس نقطه ای است.
1. ضبط سیم پیچ متحرک: اصل ساختار ضبط سیم پیچ متحرک یک مدار مغناطیسی ثابت و یک سیم پیچ قابل چرخش است که از فولاد مغناطیسی تشکیل شده است. سیگنال خروجی تقویت کننده قدرت الکتروکاردیوگرافی به سیم پیچ ضبط کننده اضافه می شود و قلم بر روی سیم پیچ ثابت می شود. وقتی خروجی سیگنال ECG وجود دارد ، تقویت کننده توان جریان را به سیم پیچ منتقل می کند و سیم پیچ می چرخد. هنگامی که زاویه انحراف سیم پیچ همان گشتاور برگشت صفر فنر دیسک باشد ، انحراف متوقف می شود. به این ترتیب قلم محرک توسط سیم پیچ شکل موج الکتروکاردیوگرام را روی کاغذ ضبط می کند.
2. ضبط کننده بازخورد موقعیت: ضبط کننده بازخورد موقعیت ضبط کننده ای است که نیازی به فنر برگشت مکانیکی ندارد و یک مدار الکترونیکی خاص می تواند نقش فنر برگشتی را بازی کند. هنگامی که دستگاه خاموش است ، قلم ضبط کننده بازخورد موقعیت را می توان به طور خودسرانه منتقل کرد.
3. ضبط کننده حرارتی نقطه ماتریس: ضبط کننده حرارتی از نقاط گرمایش نیمه هادی پراکنده شده روی بستر سرامیک برای سوزاندن گرافیک ها و نویسه ها روی کاغذ حرارتی استفاده می کند که هنگام گرم شدن رنگ ایجاد می کند.

